«قورباغهی آوازخوان» مانند دیگر کتابهای علی خدایی، کتابیست که با تصویرها شعبده میکند. تصویرگری کتاب بهگونهای انجام شده که بعضی از صفحههای کتاب نصفه است و با ورق زدنِ آنها قسمتی از تصویر قبل حذف میشود و با اضافه شدن به صفحهی بعد تصویرِ جدیدی شکل میگیرد. به این شکل، مخاطبی که در صفحههای ابتداییِ کتاب، مبهوت تبدیل شدنِ بُز به درنا است، آرامآرام میتواند پیش از ورق زدن، تخیلش را به کار ببندد و تصویر بعدی را پیشبینی کند.
به طور کلی، کتابهای تصویری، کامل کردنِ بخشی از داستان را به مخاطب واگذار میکنند و با این کار از او میخواهند که فعالانه در فرآیند کتاب سهیم شود.
همچنین داستان سادهی کتاب، در ارتباط با «نه» گفتن و «نه» شنیدن است. مهارت مهمی که لازم است از سنین پایین به کودک یاد داده شود. اگر چیزی را دوست نداری، محترمانه «نه» بگو و اگر در مقابل، از کسی هم «نه» شنیدی، ناراحت نشو و آن را بپذیر.
کتاب را با حوصله همراهِ کودک ۳ سال به بالای خود بخوانید و در بعضی از صفحات، پیش از ورق زدن، از کودک بخواهید حدس بزند چه تغییری رخ خواهد داد. فرآیند حدس زدن یکی از مهارتهای شناختی ارزشمندِ مغز است.
قورباغهی آوازخوان
۸۹
دیدگاهتان را بنویسید