از کودکان بخواهید که به صورت گرد بنشینند تا همه، همدیگر را ببینند. حالا از هر کودک بخواهید که صورت خود را در آینهای که به نوبت دست به دست میشود، با دقت ببیند. سپس تلاش کند بلند بلند در جمع بگوید دقیقاً چه میبیند و چه شکلی است؟ شاید لازم باشد که ابتدا خودتان این کار را انجام دهید تا کودکان متوجه شوند که چگونه صورت خود را توصیف کنند. از بقیهی کودکان بخواهید که با دقت به توصیفهای شما و دوستان خود گوش دهند.
به عنوان مثال، خوب است به این موارد توجه شود:
- گردی یا کشیدگی صورت
- رنگ پوست
- رنگ چشم
- وجود یا عدم وجود عینک
- رنگ مو
- اندازهی مو
- موهای صاف یا مجعد یا فر
- چال گونه یا چانه
- لب کشیده یا گرد
- ارتودنسی دندان
- وجود خال، جوش، لک، کک و مک یا نشانهی دیگری در صورت
- اندازهی پیشانی (مثلاً سه انگشت یا چهار انگشت)
پس از آن که همه صورت خود را توصیف کردند، حالا کاغذهای کوچک ۱۰ در ۱۰ سانتیمتری را به کودکان دهید. از آنها بخواهید که هر کس صورت خودش را روی کاغذ با ماژیک بکشد و هر جا صورت خود را فراموش کرد به آینه رجوع کند. از کودکان بخواهید که به ویژگیهای ظاهری صورتِ خود توجه کنند و تلاش کنند هر چه را که مشخصهی آنهاست و در توصیفها بیان شده بکشند.
شما میتوانید در این فاصله، مقوای بزرگ خود را با خودکار و خطکش به تعداد کودکان به صورت جدول آماده کنید. مقوا را در جایی مناسب، روی دیوار با چند پونز نصب کنید.
پس از آن که کار کودکان تمام شد، از آنها بخواهید که هر کس نقاشی صورتِ خود را درون یکی از خانهها بچسباند. حالا به کودکان توضیح دهید که هر روز صبح که به کلاس میآیند با مثلاً ماژیک سبز، در خانهی خود زیر نقاشی صورت، علامتی بکشند. این گونه آنها حضور خود را باینمایی میکنند. معلم هم با بچهها چک کند که چه کسی یا چه کسانی غایب هستند و در خانهی او با مثلاً ماژیک قرمز خطی بکشند. بدین ترتیب کودکان را هشیار کنید که هر روز چه کسانی در کلاس حضور دارند و چه کسانی غایب هستند.
در انتهای هر هفته، ماه و فصل از کودکان بخواهید که هر کس به خانهی خود دقت کند و میزان حضور یا غیبتش را بررسی کند. خوب است در انتهای هر فصل، از کودکان بزرگتر مثلاً بالای ۵ یا ۶ سال بخواهید که میزان غیبتهای خود را بشمارند و به میزان غیبتهای خود توجه کنند.
دیدگاهتان را بنویسید