عمو نوروز و پیرزن

۱۴۳

«عمو نوروز و پیرزن» قصه‌ای از ادبیات شفاهی ایران است که بازنویسی شده است. قصه‌ای در مورد بهار و ماجرای عمو نوروز.
قصه‌هایی از ادبیات شفاهی، داستان‌هایی هستند که سینه به سینه منتقل می‌شوند و غالباً فرهنگ و آداب و رسوم یک منطقه را همراه خود دارند. سال‌های سال افراد تلاش می‌کنند تا این قصه‌ها را حفظ کنند و با جزییاتی که خود به آن اضافه می‌کنند، آن‌ها را به آیندگان منتقل کنند. خوب است ما هم این قصه‌ها را برای کودکان خود بخوانیم زیرا که بخشی از هویتِ جمعی و اجتماعی ما محسوب می‌شوند.
این بازنویسی لطیف و مهرآمیز از عمو نوروز با تصویرسازی زیبایی همراه است که علاوه بر به نقش کشیدن هفت‌سین و عمو نوروز ، عناصرِ ایرانی‌ای چون سماور، مُتکا، خانه گِلی، پنجره‌های طاق‌دار رنگی، حوض و… در آن موج می‌زند. می‌توانیم پس از خواندنِ کتاب، این عناصر را با دقتِ بیشتری به کودکان نشان دهیم و در موردِ تک‌تک‌شان با آن‌ها گَپ بزنیم و اگر خاطره‌ای در موردشان داریم، بیان کنیم.
این کتاب را می‌توان برای کودکان ۵ سال به بالا خواند. همچنین با بیانی ساده می‌توان، قصه‌ی آن را برای کودکان کوچکتر هم تعریف کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *