لیزی و ابری که باید رها می‌کرد

«لیزی و ابری که باید رها می‌کرد» روایت خیال‌گونه اما ملموسِ دوستیِ لیزی با ابری‌ست که می‌خرد و با خود به خانه می‌آورد، اسمش را میلو می‌گذارد، هر روز آبش می‌دهد و تیمارش می‌کند؛ اما به مرور، با بزرگ و بزرگ‌تر شدنِ میلو، لیزی وابسته‌ی او می‌شود و…
برادران فن که هم نگارش متن و هم تصویرگری کتاب را انجام داده‌اند، داستانِ لطیفی از رابطه‌ی لیزی و ابرِ کوچکش، میلو روایت می‌کنند که با شیوه‌ی ملایم و البته پرجزئیاتی تصویرگری شده است. کتاب به کودک یادآوری می‌کند که علاقمندی به رابطه، نباید موجب محدود شدنِ طرفِ دیگر رابطه شود. درست‌تر این است که وابستگی‌ِ محدود کننده را با دلبستگیِ همراه با عشق و آزادی جایگزین کنیم، حتی اگر دچار دلتنگی شویم؛ به زبانِ خودِ کتاب، گاهی باید ابرهایمان را آزاد کنیم… همچنین کتاب به خوبی به مفهوم مراقبت و رسیدگی پرداخته است.
کتاب را با فرزندِ دلبندِ ۵ سال به بالای خود بخوانید و لذت ببرید.